Archive for the music Category

Virtual Barbershop: an auditory illusion of the binaural recording

Posted in music with tags , , on November 5, 2010 by artodisiac

Binaural Recording is a special way of recording audio which basically uses a special microphone arrangement at a specific distance which approximates the position of an average human’s ears. Binaural recoding is different from stereo recoding in a way that conventional stereo recordings do not factor in natural ear spacing or “head-shadow” of the head and ears, since these things happen naturally as a person listens. A typical binaural recording unit has two high-fidelity microphones mounted in a dummy head, inset in ear-shaped molds to fully capture all of the audio frequency adjustments that happen naturally as sound wraps around the human head and is “shaped” by the form of the outer and inner ear.

Binaural recordings can very convincingly reproduce location of sound behind, ahead, above, or wherever else the sound actually came from during recording. Virtual haircut or virtual barbershop is one of the most famous binaural recordings of all times:

(Before listening to it, make sure that you have your headphones on)

Lost in Hildurness

Posted in art, music, musical instruments with tags , , , , , , on October 9, 2010 by artodisiac

I have been Lost in Hildurness (her album) since I had watched Hildur Gudnadottir in Konzerthaus Dortmund during ISEA 2010. She was playing her new halldorophone, an electro-acoustic string instrument in development by Halldór Úlfarsson. The instrument is loosely based on a cello allowing the player to color the sound of what is being played by feeding the vibrations of each string back into the body of the instrument:

Zerodb [against music torture]

Posted in music with tags , , on October 9, 2010 by artodisiac

join the silent protest against ear splitting music torture via zerodb


Musical roads…

Posted in music, Uncategorized with tags , on October 8, 2010 by artodisiac

In our last sound class, I have learned another thing I haven’t heard of before. The musical roads…What a great idea. I wish we had the same here in Istanbul so I wouldn’t get bored while driving. But the car has to be moving to listen to them, so I guess it seems impossible for Istanbul with all this traffic jam, but it can be possible for the roads of outer town.  The technique to transform the roads into vinyls seems easy. Voices and music are encoded into the road surface using parallel corrugations at specific intervals (like the groove of a record stretched out) picked up by the vibrations in the wheel of the car. I did a little research and learned that this phenomena was discovered during the 1950′s. And you have to have a constant speed, have your windows shut for a better experience and be careful not to enjoy too much causing an accident:)

Here are some youtube videos of musical roads, explaining the technique and giving the example of the road singing ‘mary had a little lamb’ which was also the first recorded song by Thomas Edison via phonograph back in 1877…

Sonigraph: an instrument for gestural control of sound

Posted in music, sound design, Uncategorized with tags , , , , on June 21, 2010 by artodisiac

“Music was born free; and to win freedom is its destiny.” This is what Ferruccio Busoni wrote in his remarkable book, Sketch of a New Aesthetic of Music, which was considered as a milestone in the history of electronic music. As Busoni put forward in his book, the new liberating medium of music, namely the electronic, has brought to composers almost endless possibilities of expression and opened up for them the whole mysterious world of sound. A world I was unaware of up until this year. If I had not dived deep into the worlds of John Cage, Edgard Varese, Pierre Schaeffer, Pierre Henry, Iannis Xenakis and many more, I would still be unaware of these endless possibilities and would not be able to liberate my view of electronic music. Making music, or let me say creating sounds with my own ‘handmade’ instrument would only be a dream as well.

When we were given an assignment to make our own instruments for the final projects in our sound class, I recalled the works of Iannis Xenakis who translated graphical images into musical results and integrated the sound and architecture. Sonification of 3d objects has become an important starting point for me in this project since I am very much interested in the subjectivity of live experience and using the shape of one’s own body to trigger a sound like an instrument is a metaphore about which I want to make an indepth analysis in my future projects. Like the fingerprints, everyone has a unique body shape that will create a unique ‘self’ music. Or just like musicians playing the same instrument yet having a distinct interpretation or a different way of playing that in fact makes a huge difference…

Sonigraph is the ‘prelude’ of a series of projects I would like to work on within this context. Trying to be more of a theoritician than an artist, I am a bit remote from practice and my experience in Max/MSP/Jitter is quite limited. Music, on the contrary, takes an important part in my life, so working on creating my own instrument was a great experience. Once I decided on the methodology and the conceptual framework of Sonigraph to be played through hand movements and the shapes formed by the movements of the player, I started to prepare the physical prototype of it.

The physical interface of Sonigraph is an illuminated white cylinder and it looks like half a drum. The hand gestures of the player are recorded via a webcam and the shapes formed on the elastic surface are transformed to a computer in order to output the tracked parameters; namely X and Y coordinates.

These outputs are mapped in Max/MSP/Jitter and the sonification of the graphical data is obtained via jitter patchers. A second camera will be added for the 3rd dimension in the following projects.


– The video image obtained from the webcam is thresholded so that the drumhead becomes black and the background white. This is a robust mechanism given the controlled lighting.

– A graphical output is obtained in every hand gesture.

– The location and the value of the peak point is obtained for y-coordinate in Jitter.

– The center of each blob is obtained for x-coordinate in Jitter.

– The outputs are then connected to cycle object to create a different sound in every movement.

Although Sonigraph is initially an instrument, I also intent to adapt it to an interactive project where the body parts can be tracked in human size boards made up of needles like the ones in the picture on the left  and become 3d shapes of people while turning them into sound machines…

Here is the demo of Sonigraph: (a better version of video will be coming soon)


…Continued on 22.10.2010…


As I have mentioned above, I am very much interested in sonification of 3D objects. It is an amateur interest, since I am not a pro in MaxMSPJitter. I have worked on Sonigraph a bit more and made another handmade instrument relying on the same principles. This time I integrated a toy I used to play when I was a kid, a pinboard that gives the shape of your hand when you press it.

The principle is the same as Sonigraph, the changes in the maximum points of the pins trigger the sound and whenever the pins are altered by the hand, the sound changes randomly.. (The sounds in the video below come from the headphones, so they are not loud)


Arabesk Yıllar: 80’lerin Sesi ve Bir Darbe Kültürü Olarak Arabesk

Posted in music, politik müzik with tags , on June 20, 2010 by artodisiac

1980’li yılların ‘iktidar’ müziği arabesk ile ilgili yazdığım bir makalenin giriş bölümü.. Ebru SÜREK, 2010

Arabesk1, kente göçen, kent ortamıyla uyum sağlayamayan, kentsel yaşantıya katılamamış olan kır kökenli nüfusun kültürü olarak görülür. (Özbek, 1991) Doğu motifli, kuralsız ve söz ağırlıklı olan arabesk müzik ise, çevreye uyumsuzluğu, yabancılaşmayı simgeleyen bir müzik tarzı olarak tanımlanır. Kültüre yönelik politikaların açıkça şekillendirilip uygulandığı, laikleşen bir ülke olan Türkiye’de bu müziğin varlığı, ilk kez ortaya çıktığı 1960’lı yıllardan itibaren her düzeyde şiddetli tartışmalara yol açmıştır. Arabesk müzik, varlığıyla ikonları, sembolleri ile Türk kamu hayatının her alanını kaplamış bir reform hareketinin başarısızlığını sergiler. Türk toplumu için arabesk tartışması, birey olarak kendisini, mekan olarak şehri, devleti ve hükümetleri anlamlandırmayı içerir. (Stokes, 1992) Arabesk, bütünsel bir anti-kültürdür ve şehir hayatının her alanını kapsayan ve kaos ve düzensizlik havasında kendisini gösteren bir yaşam tarzı olarak kabul edilir.

Bu bakış açısı, ayrıntılı ele alınması ve sorgulanması gereken bir bakış açısıdır.Arabesk, öncelikle bir müzik türüdür. Türkiye’de 1960’lardaki toplumsal canlanışın ve modernleşmenin ivme kazandığı bir dönemin ürünüdür ve her yeni toplumsal olgu gibi ortaya çıkışını hazırlayan çeşitli etmenlerin bir arada, detaylı incelenmesi gerekir.

Varolan uygulamanın tersine, bir müzik türü veya kültürel herhangi bir ürünü ve onun toplumsal anlamını saptamada yalnızca tüketicilerinin nitelik ve tarzlarını incelemek yeterli değildir. Bir kültürel ürün, değişik konumdaki birey ve gruplar tarafından değişik şekillerde algılanabilir. Arabesk müzik özelinde; bu tarzın oluşma şekillerinin de tarzın ürünleri, üreticisi, tüketicisi ve döneminin tarihsel, toplumsal, ekonomik ve kültürel yapısı dahilinde incelenmesi gerekir.

Arabesk müzik, 1960’ların ortalarından 1980’lerin sonlarına kadar çeşitli toplumsal serüvenlerden geçmiş, yok sayılıp yasaklandığı dönemlerden, toplumsal muhalefet niteliğinden (görünümde) sıyrılan ve sistemle bütünleşen, hatta siyasi propoganda kasetlerine girerek meşrulaşan bir konuma ulaşan uzun bir süreç geçirmiştir. Bu makale, arabesk müziğin yok sayıldığı 70’lerden piyasayı ele geçirdiği 80’lere uzanan bu yolculuğu ele alarak, başta politik olmak üzere, sosyal, ekonomik ve kültürel çıkarımlarla dönemin iç dinamikleri ve toplumsal yansımalarını irdelemeyi amaçlamaktadır…

1Arbesk: Arap üslubu. Özellikle Endülüs yoluyla Avrupa’ya geçen ve mimarlıkta, süslemede, müzikte ve balede kullanılan serbest, grift ve süslü üslup. (Öztuna, 1969)

Siyasetten Doğan Plaklar: Politikanın 60-70’li Yıllarda Doldurulan Plaklar Üzerindeki Etkisi

Posted in music with tags , on June 12, 2010 by artodisiac

(1960 sonrası Türk Sanatı dersi için yazmış olduğum bir makale. Yayınlandığı zaman tamamını ekleyeceğim. Ebru Sürek, 2010)

Müzik, bilinen en eski sanat dallarından biri olmasının yanında, önemli bir iletişim, eğlence, ibadet ve kişisel ifade aracı olarak insanlık kadar eski bir tarihe sahip. Müzik, özellikle sözlü kültürün hakim olduğu kültürlerde sanatsal değerine, gözardı edilemeyecek toplumsal ve siyasi işlevler de ekler. Tarihte yaşanan pek çok olay şarkı ve türkülere yansırken, bu eserlerin kayıt altına alındığı plak, kaset, kompakt disk gibi medyalar da gelecek nesillere aktarılacak önemli kaynaklara vesile olur. (Alkan; 2003) Her ne kadar ilerleyen satırlarda irdeleyeceğimiz çeşitli sebepler dolayısıyla birer belge olarak ihmal edilmiş olsalar da, özellikle 45 devirli plaklar tarihin sesli tanıkları olarak bu kaynaklar içinde farklı bir yere sahip olmuşlardır.

Özellikle Türk siyasi tarihinin en çalkantılı dönemlerinden olan 60’lı ve 70’li yıllarda kaydedilen bu plakların büyük bölümü, devlet propogandası, seçimler, siyasal partiler, ideolojiler, savaş, barış, askerlik gibi daha önceki dönemlerde pek rastlanılmayan konuları ele almış, gelişen müzik ve kayıt teknolojilerinin de yardımıyla hemen her eve ulaşabilecek önemli bir güç olarak görülmeye başlamıştır. Dönemin getirdiği çeşitli yasaklara karşı muhalefetin sesini geniş kitlelere duyurabileceği bir araç olarak da görülebilecek olan politik konulu 45’lik plakların tarihi 1960’ların başında bir darbeyle başlar, 80’lerin başında yine bir darbeyle sonlanır. 45’lik plakların kısa tarihinde siyasi olaylarla şekillenen bir sınır yok elbette; bu sınırları belirleyen daha çok ekonomik ve teknolojik gelişmeler olmuştur. 1960’ların başından itibaren yerli üretici ile rekabeti sürdüremeyen taş plak firmalarının piyasadan çekilmesi ve 45’lik plak teknolojisinin sağladığı pratiklik, Türk toplumunun ve müzik sektörünün 45’lik plaklarla tanışmasını sağlayan etkenlerin başında gelir. (Seeman, 2001, 242) 1970’li yılların ortalarından itibaren yükselişe geçen kaset teknolojisi ise 45’lik plakların hakimiyetine son vermiş, daha ucuz, esnek ve talebe hızlı karşılık verebilen yapısıyla 80’li yıllardaki kaset patlamasının koşullarını hazırlamıştır. (Karabey, 1999, 173).

Bu yazının ana konusunun politik içerikli 45’lik plaklar olması sebebiyle Türk siyasi tarihinin iki önemli olayı ile sınırlayacağım ve Türkiye’de 45’lik plakların tüm tarihini kapsayan 60’lı ve 70’li yıllarda kaydedilmiş politik konulu plakları ele alacağım bu çalışmada, belirlediğim dönemin iç dinamiklerinin müzikte görülen yansımalarını irdelemeyi amaçlıyorum. Bu dönemde kaydedilmiş politik plakların analizinde faydalandığım en önemli kaynak, elbette bu plakların kendileri oldu. Gerek fiziki arşivlerden, gerekse bu plaklar üzerine yapılmış, sayıca az ama yol gösterici çeşitli çalışmalardan yararlanarak ulaşabildiğim kayıtlar üzerinden yaptığım çıkarımlar, dönemin siyasi portresini ortaya koyacak ve 1960-1980 yılları arasındaki politika-müzik ilişkisine değinecektir…